„Musisz schudnąć” i inne rzeczy, które powiedzą ci po zaręczynach

Jakiś czas temu napisałam o tym, Czego najbardziej nie lubię w ślubach i weselach.  Widzicie, taka ze mnie nietypowa ze mnie ślubna blogerka, że zamiast zachwycać się różami, koronkami i bucikami, wkurzam się na patriarchat, zgrzytam zębami na ‚przymusowe’ śluby kościelne i płaczę nad zabitymi prosiakami… Oczywiście, cieszę się na moje własne nadchodzące wesele, kiedy będziemy z najlepszym z narzeczonych celebrować naszą miłość w gronie osób, które lubimy, w atmosferze jaka nam odpowiada. Pomimo tego, że wkręciłam się w ‚ślubny światek’ – zaczęłam śledzić trendy weselne i planować najmniejsze szczegóły naszego ślubu – to wciąż zdarza i się (dość często) zdenerwować lub zestresować tym całym ślubnym przedsięwzięciem. Na ogół tak reaguję na rady i przestrogi osób, które dobrze nam rzeczą, ale mają całkiem inne podejście do ślubu niż my i niespecjalnie chcą uznać nasz punkt widzenia. Opisuję tutaj kilka takich kwestii i jak sobie z nimi radzę.

Myślę, że spotyka się z nimi niejedna panna młoda i pan młody… Radzę im, żeby podchodzić do nich na luzie i się nie przejmować. Jeśli macie siłę – możecie próbować uświadamiać rozmówcę, że istnieją rozmaite style życia, a nie tylko jeden.

Resztę osób zaś wyczulam, żeby poniższych tekstów unikać, albo serwować je delikatnie.Czytaj dalej »

Etyczny ślub i wesele

Kiedy wpisze się w wyszukiwarkę „piękne wesele” otrzyma się kilkanaście tysięcy wyników, a wpisując „etyczne wesele”… nie znajdzie się prawie nic. Czy to dlatego, że wszyscy wiedzą na czym polega etyka w dniu ślubu i wesela? Czy może zakładają, że ślub i wesele są same z siebie czymś „dobrym”, więc nie warto nawet zastanawiać się nad kwestiami moralnymi w tym kontekście? A może po prostu mamy nawyk oceniania, czy wesele było „ładne”, „dobrze zorganizowane”, „drogie” – a więc patrzymy na stronę estetyczną, użytkową i materialną – a rzadko kiedy zastanawiamy się jak ocenić je z punktu widzenia wartości etycznych?

Moim zdaniem, jeśli ten dzień ma istotnie być tak „idealnym” jakim malują go portale weselne i popularna kultura, trzeba też pomyśleć zatroszczyć się o to, by tego dnia postępować moralnie i uniknąć wywoływania nieprzyjemnych konsekwencji oraz cierpienia.

Poniżej opisuję jak, według mnie, można zatroszczyć się o etyczny aspekt swojego wesela.

Czytaj dalej »

Jak wybrać pierścionek zaręczynowy (i czy wypada go wymienić?)

W serialu ‚Sex and the City’ jest taka scena:

Główna bohaterka, Carry, podczas romantycznego weekendu z chłopakiem, zagląda przypadkiem do jego walizki i znajduje… pierścionek zaręczynowy. Jej reakcja jest, delikatnie mówiąc, nietypowa i mało radosna (nie będę ‚spoilować’). Nie dość, że nie myślała o ślubie z  Aidenem, to sam wygląd pierścionka zdaje się przepowiadać katastrofę ewentualnego małżeństwa, bo jest zupełnie nie w jej guście. A jak można związać się z kimś, kto nie zna nas do tego stopnia, że całkiem myli się co do naszego stylu?

Nie chcę straszyć Panów szykujących się do oświadczyn. Większość z nas nie jest takimi maniaczkami mody i stylu jak Carry. Większość też nie wyciągnie tak daleko idących wniosków. Tym niemniej, wybór biżuterii dla kogoś innego nie jest łatwym zadaniem, więc może się zdarzyć ‚wtopa’. Co wtedy?

Poniżej przewodnik jak wybrać pierścionek zaręczynowy:

Czytaj dalej »

Cudownych rodziców masz? O podziękowaniu dla rodziców

Nigdy nie lubiłam Walentynek. Ta niechęć ma zapewne swoje źródło w czasach o wiele poprzedzających poznanie NTŻ, kiedy zdarzało mi się być samej 14 lutego, a przypadający na ten dzień komercyjny szał tylko mi przypominał, że wyłamuję się ze społecznej normy bycia w związku. Choć wiele lat już minęło odkąd przestałam się wyłamywać, to wciąż mam pewną niechęć do tego święta. Niestety, podobnie jest z Bożym Narodzeniem – wszyscy powtarzają, że to „cudowny, rodzinny czas”, podczas gdy mnie wciąż nurtuje myśl o osobach wykluczonych z tego rodzinnego świętowania – tych, którzy stracili rodziny, są z nimi w złych relacjach lub po prostu nie obchodzą tej okazji. Szczególnie w Polsce, która jest w przeważającej części katolicka, przymus świętowania, i to w określony sposób, jest ogromny – pamiętam do dziś kpiny ze mnie, jako nieuczęszczającej do kościoła – „co, pewnie u ciebie w domu nawet nie ma świąt?!”.

Choć wiele osób nie lubi poprawnego polityczne zwyczaju życzenia „wesołych wakacji” (happy holidays), to wydaje się, że oszczędza on uczucia osób, które nie biorą udziału w świętowaniu, lub obchodzą święto inaczej. Ostatnio, z okazji dnia ojca pewna firma rozesłała newsletter zachęcający do kupienia produktu dla taty. Wiele osób zasygnalizowało swój żal – ten e-mail nagle przypomniał im, że straciły ojca, nigdy ich go poznały, lub zostały przez niego odrzucone.

To sprowadza mnie do  weselnego zwyczaju „podziękowania dla rodziców”.

Czytaj dalej »

Po co w ogóle brać ślub?

Tak by się nam serce śmiało
do ogromnych, wielkich rzeczy,
a tu pospolitość skrzeczy,
a tu pospolitość tłoczy,
włazi w usta, uszy, oczy…

Wpis o tradycyjnych powodach, dla których ludzie się pobierają, o tym, dlaczego nigdy mnie nie przekonywały i co skłoniło mnie do zmiany zdania.

Jeśli na wieść o ślubie koleżanki łzy szczęścia samoczynnie tryskają ci z oczu, a przed oczami wirują falbanki, łabędzie i małe cukrowe różyczki, to ten wpis najprawdopodobniej do Ciebie nie przemówi.

Jeśli słysząc „małżeństwo” myślisz o społecznym przymusie monogamii i posiadania dzieci, o często nierównych relacjach między płciami w związku, o zrytualizowanej ceremonii odprawianej przez urzędnika lub, co gorsza, kapłana i o układzie, z którego może być trudno się wyplątać… to witaj w klubie.

Czytaj dalej »

O tym blogu

Data założenia: czerwiec 2016

Cel: Sprawozdanie non-fiction z organizacji wesela w 2017 r.

Autorka: jedna(k) naukowczyni

Ponieważ zawodowo zajmuję się zbieraniem i kompilowaniem informacji, uznałam, że szkoda, żeby cały około-ślubny research skumulował się tylko w tym jednym dniu (pardon, Tym Jednym Dniu). Dzielę się tutaj informacjami uzyskanymi od obiektów weselnych i innych firm oraz własnymi obserwacjami. Cel przedsięwzięcia jest rozrywkowo-badawczy. Oby przydało się kolejnym zastępom narzeczonych!

Jak się żenić, to się żenić!

„Wesele”

Wszystkie opinie dotyczące stylizacji, dekoracji etc. są subiektywne i oparte na moim guście. Ale informacje związane z poprawnością językową są obiektywne i oparte na słowniku.

kontakt: ciociatusia@gazeta.pl